წინა ცხოვრებიდან :)

გემართებათ-ხოლმე?

მე კი ხშირად მემართება და მერე ვფიქრობ, როგორ განვთავისუფლდე? თუმცა მე მხოლოდ წამიერად ვფიქრობ, მერე ყველაფერი მაინც ისე ხდება, რომ აღმოვაჩენ თურმე წამითაც არ მიფიქრია.

ხშირად უმიზეზოდ ვდგები ცუდ ხასიათხე, აი, განწყობა მეცვლება და ვგრძნობ, რომ რაღაც/ვიღაც კონკრეტული მაკლია. თითქოს იყო და აღარ არის. ვგრძნობ, რომ ვიღაც მენატრება. ძალიან მენატრება, ისე, რომ იმ წუთას ვინც ჩემს გვერდითაა ყველას ვეცლები და რამოდენიმე წუთით მარტო გავდივარ.

კიდევ ვერ გადმოვცემ ზუსტად ეს რა გრძნობაა, არადა არავინ კონკრეტული, ნაცნობი არ მენატრება იმ წუთას.  ერთმა მითხრა წინა ცხოვრების ამბავიაო:) ალბათ წინა ცხოვრებიდან მეორე ნახევარი მაკლია. იმედია ვიპოვი 🙂

ღამე, დაგითვლიათ 1-დან 10 000-მდე?

რა მაგარია ღამე 🙂

ღამე, გენატრება ყველაზე მეტად.

ღამე, ყველაზე მძაფრად განიცდი.

რამე, გიდარაჯებს და ყველა შენს ცუდ საქციელზე პასუხს გთხოვს. არ გქონიათ შემთხვევა? იცით, რომ არასწორად მოიქეცით, ნანობთ, მაგრამ როდესაც ღამე დგება ეს საქციელი მოსვენებას არ გაძლევს. არ ვიცი რისი ბრალია. ალბათ სიბნელის. სიბნელეში ხომ უფრო მეტად გვეშინია.

მერე ვითვლი , ვფიქრობ, რომ თუ 10 000-მდე დავითვლი დამეძინება და სურვილი ამისრულდება. ვინ იცის მერამდენედ, მერევა თვლა და ისევ თავიდან ვიწყებ. ამასობაში მეძინება და სულ მავიწყდება დილით, რომ წუხელ ჩემი საქციელი არ მაძინებდა და სინდისი მქენჯნიდა. სწორედ ამიტომ ვუშვებ ხელმეორედ იგივე შემთხვევას და კიდევ ერთხელ მიწყობს ღამე სასამართლოს.

ლამაზი ღამეებიც ხომ არის? აი, ისეთი, გათენება რომ არ გინდა და ლოცულობ ნეტავ დრო ნელა გავიდოდეს. მე მქონდა ერთი ასეთი ღამე, მთელი ავლაბარი ფეხით მოვიარეთ. მაშინ შევიგრძენი ძველი თბილისის ხიბლი. დილით მატარებლის მემანქანეს ძალიან ვთხოვეთ და საჭესთან დაგვსვა. ძალიან მაგარი იყო.

კიდევ მინდა ესეთი ლამაზი ღამეები 🙂

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება საჯუნგლეთში :)

არ დავცინი დედას გეფიცებით, უბრალოდ გული მტკივა და იმიტომაც ვწერ ამაზე. ამაზე რა, ჩემს ქალაქზე ვწერ.

მზიანი დღეები მართლაც სანატრელი და საყვარელი წვიამიანი ზამთრის შემდეგ, მითუმეტეს თუ ისეთ ქალაქში ცხოვრობ სადაც ზღვაა. ეს ნამდვილი ბედნიერებაა, მაგრამ რად გინდათ?

ამას სჯობს სახლში საბავშვო აუზები ვიყიდოთ და იქ ვიჭყუმპალავოთ. ჩვენს სანაპირომდე რომ მიცვიდეთ ცხრა მთა და ცხრა ზღვა, ტყე და ღრე უნდა გადაიაროთ. უშუალოდ ქვიშიან სანაპიროზე მისვლამდე უნდა გაჩერდეთ, დაფიქრდეთ, როგორ მიხვიდეთ დანიშნულების ადგილამდე ისე, რომ ან “ფუნაში” არ ჩაყოთ ფეხი, ან მაზუტით არ დაგესვაროთ ტერფები და კიდევ უარესი არ შეგერჭოთ ” შპრიცი”.

ალბათ მკითხავთ, რატომ არავინ ზრუნავს ზღვის სანაპირო ზოლის დასუფთავებაზეო. ეხლავე მოგახსენებთ : 7 წელიწადში ერთხელ არასამთავრობო ორგანიზაციები, პროექტის შესრულების გამო, მოვალეობის მოხდის მიზნით, წალეკავს ბავშვებს ვითომ მიალაგებენ, ნაგავს ერთ ადგილას მოუყრიან თავს, მერე კოცონს დაანთებენ, იქეიფებენ და ორ იმდენ ნაგანს კიდევ დაამატებენ, ისედაც გაუბედურებულ ზღვის სანაპიროს. ნაგვის გამტანი კი არავინაა და ქარი ხელმეორედ მომიფანტავს . როგორც ჩემი მეზობელი იტყობა “ააშხა ქრისტინეს ტვინში” . დასუფთავების სამსახური და ჯანდაბა მაგათ.

ზოგადად კულტურის დეფიცი რომ არსებობს ვიცი, მაგრამ ასეთი ჭარბი რაოდენობით? როდესაც ზღვაზე მიხვალთ, ადვილად გამოიცნობთ რა მიირთვეს იქ მყოფებმა, ყველაფერი იქვე ყრია და მწერები ესევა. წამა და გეხეთქვა თქვენ (ვინც არ ალაგებს) არადა ორი ფეხის ნაბიჯზეა სანაგვე ურნა. ეზარებათ ტრაკის აწევა, არადა სვეცკობენ. უი, ჭირი მაგათ.

ეხლა უსაფრთხოება.

წინა წლებში ტელეფონს თუ მომპარავდნენ ვიბრუნებდი მაინც და მერე აღარ კიდებდნენ ხელს. ეხლა უარეს მეთოდს მიაგნენ. ზღვაზე ყველაზე მოშორებით თუ დაწექი, აი ხალხისაგან სულ, სულ შორს და ლიფის მოხსნას თუ გადაწყვეტთ, ერთიანი ნარუჯის მისაღებად, კარგად მიმოიხედეთ, აუცილებლად გადაგიღებთ ვიღაც სურათებს.თქვენი ლამაზი სხეული კი არ მოსწონს, შანტაჟს გიპირებენ ბატონო შან-ტაჟს. ის კი არ იციან, რომ დრო შეიცვალა და მაგ სურათებს ერთ ადგილას გათხრიან თუ მოინდომეს.

მართლა, ძალიან მრცხვენია, რომ ეს ყველაფერი ჩემს პატარა ქალაქში ხდება, მაგრამ ხდება და ჰა. რა ვქნა, არ ვთქვა?

ზოგჯერ იცით რა მგონია? ქალაქში კი არა ჯუნგლებში ვცხოვრობ და ჩვენს ქალაქ “საჯუნგლეთში” შემოსასვლელად პაროლია საჭირო, დაახლოვებით ასეთი, პირზე ხელი რამოდენიმეჯერ რომ მიირტყა და ტურასავით კივილი რომ საიწყო, წყვეტილი ხმა გამოვა საბოლოო ჯამში. ჯუნგლებისათვის შესაშური პაროლია, რომელიც ამცნობს, რომ ქალქში კიდევ ერთი მათნაირი შემოდის.

ვისაც გეწყინებათ წადით დაზღვის სანაპირო დაალაგეთ გულს გადააყოლებთ და საქმესაც გააკეთებთ. გაბრაზებულ გულზე უფრო მონდომებით კეთდება საქმე.