ჩაგანაცვლეთ

გოგოებს გვჩვევია ხოლმე ზღვარგადასული ოცნება. ყოველი ახალი ურთიერთობის დაწყებისას ოცნების კოშკებს ვაგებთ და მერე ხან თავზე გვენგრევა ეს კოშკი, ხან კიდევ მძიმე საგანს მიშვალებებთ, რომ არ წაიქცეს,რადგან ვალდეულებებს ვიდებთ ძალიან  ბევრს.

არც მე ვარ გამონაკლისი. ჩემი აგებული კოშკებიც დანგრეულა ერთი მეორეს მიყოლებით და ბოლო დროს იმდენად შევეჩვიე ამას,რომ აღარც ვდარდობდი. მეგონა, ესეც უნდა მომხდარიყო.

ერთ დღესაც დავჯექი და ყველა ჩემს შეყვარებულს თუ თაყვანისმცემელს swot ანალიზი გავუკეთე. ჩამოვწერე მათი დადებითი და უარყოფითი მხარეები. სიძლიერე და სისუსტეები . ჩამოვაყალიბე რა მინდოდა მათგან და ურთიერთობისგან და  აღმოვაჩინე, რომ არც ერთი არ მჭირდებოდა. ამიტომაც ყველას ერთად დავემშვიდობე და მარტივად, რომ ვთქვა გამიმართლა,ჩავანაცვლე ისინი.

ეხლა რა ხდება? რაღაც ხდება, მაგრამ ამას ჩემთვის დავიტოვებ.

პ.ს. swot ანალიზი–––უსაქმური კაცი ყვერებში მახათს იყრიდაო :))))))))))))))

Advertisements

ღამე, დაგითვლიათ 1-დან 10 000-მდე?

რა მაგარია ღამე 🙂

ღამე, გენატრება ყველაზე მეტად.

ღამე, ყველაზე მძაფრად განიცდი.

რამე, გიდარაჯებს და ყველა შენს ცუდ საქციელზე პასუხს გთხოვს. არ გქონიათ შემთხვევა? იცით, რომ არასწორად მოიქეცით, ნანობთ, მაგრამ როდესაც ღამე დგება ეს საქციელი მოსვენებას არ გაძლევს. არ ვიცი რისი ბრალია. ალბათ სიბნელის. სიბნელეში ხომ უფრო მეტად გვეშინია.

მერე ვითვლი , ვფიქრობ, რომ თუ 10 000-მდე დავითვლი დამეძინება და სურვილი ამისრულდება. ვინ იცის მერამდენედ, მერევა თვლა და ისევ თავიდან ვიწყებ. ამასობაში მეძინება და სულ მავიწყდება დილით, რომ წუხელ ჩემი საქციელი არ მაძინებდა და სინდისი მქენჯნიდა. სწორედ ამიტომ ვუშვებ ხელმეორედ იგივე შემთხვევას და კიდევ ერთხელ მიწყობს ღამე სასამართლოს.

ლამაზი ღამეებიც ხომ არის? აი, ისეთი, გათენება რომ არ გინდა და ლოცულობ ნეტავ დრო ნელა გავიდოდეს. მე მქონდა ერთი ასეთი ღამე, მთელი ავლაბარი ფეხით მოვიარეთ. მაშინ შევიგრძენი ძველი თბილისის ხიბლი. დილით მატარებლის მემანქანეს ძალიან ვთხოვეთ და საჭესთან დაგვსვა. ძალიან მაგარი იყო.

კიდევ მინდა ესეთი ლამაზი ღამეები 🙂

ჩემი პირველი წარუმატებელი პაემანი

სულ დავივიწყე ჩემო ბლოგი. რამდენი ხანია არაფერი დამიწერია.

როდესაც გადავწყვეტ, რომ პოსტი უნდა დავწერო, მაშინვე საღამოსათვის გადავდებ , საღამოს კიდევ მავიწყდება დილით რა მინდოდა და ასე შემდეგ.

ალბათ ამ ბოლო პერიოდში თავს ძალიან კარგად ვგრძნობდი,  როდესაც კარგად ვარ ვერაფერსაც ვერ ვწერ. ეს ყოველთვის ასე იყო, ვწერ მაშინ როდესაც ძალიან მაწუხებს.

ამ ბოლო დროს კიდევ ღვთის წყალობით ბევრი კარგი რამ დაემთხვა ერთმანეთს, მათ შორის ერთ-ერთი კარგი ისაა, რომ წამოვედი სამსახურიდან, რადგან მიმაჩნია პატარა ადამიანები ტვინს გვიჩლუნგებენ, პრინციპებზე ხელს გვაღებინებენ, თავმოყვარეობას გვილახავენ და ცდილობენ მათ დავემსგავსოთ.

ხო, იმის თქმაც დამავიწყდა, რომ არც კარგზე მიყვარს წერა, უფრო სწორად მაშინ, როდესაც მიხარია, ემოციას ვერ გადმოვცემ.

მეტი რა მოგიყვეთ?  კარგზე ვერ ვწერ, ცუდიც არაფერი მომხდარა. უბრალოდ რაღაცის წერა მინდოდა და დავწერე. აბა ჩემს წარუმატებელ პაემანზე საყვარელ ფუმფულა ბიჭთან, ხომ არ მოგიყვებით? თუმცა რატომაც არა, მოგიყვებით.

ჩემს მეგობარს გავყევი, თაყვანისმცემელმა დაპატიჟა, მერე იმის მეგობარს მე მოვეწონე, ნუ როგორც ხდება ხოლმე და მესამე დღეს შევთანხმდით პაემანზე.

გაგიკვირდებათ ალბათ, 24 წლის ვარ და როგორც ასეთი ტიპიური პაემანი არასოდეს მქონია, ყოველთვის მეგობრების, საერთო ნაცნობებში ვუახლოვდებოდი საპირისპირო სქესის წარმომადგენელს და მერე ან ვითარდებოდა მოვლენები, ან არა.

ბევრი რაღა გავაგრძელო და შევხვდით ერთმანეთს. აი, მერე რა მოხდა ნუღარ მკითხავთ. მაინც არ ვიცი. არ ვიცი რა, ვიჯექით ვისაუბრეთ, ეს ჩემი კავალერი ზედმეტად თბილი აღმოჩნნდა პირველი შეხვედრისთვის და როგორც იქნა შევთანხმდით იმაზე , რომ პირველი შეხვედრისთვის ასეთი სითამამე არ ვარგა. ნუ მე არ ვგრძნობ თავს კომფორტულად. ასეთ უაზრო ვითარებაში 2 საათს გავსტანე. როგორც იქნა წამოვედი და გზაში ვფიქრობდი, რომ არასოდეს არ შევხვდები მამაკაცს, რომელსაც უცხო სასტავში გავიცნობ. დალოცა ღმერთმა ჩემი სამეგობრო და საერთო ნაცნობები, რომლებსაც კიდევ ბევრი მეგობრები ყავთ და ა.შ.

 

ძველი ტუმბო, საყვარელი ნივთები და სახლი

გადავხედე ჩემს ოთახში, საწოლთან მდგარ ძველებურ ტუმბოს და გამეღიმა. ალბათ ვტიპობ. ზოგადად ჩემს სახლში ძველებური ავეჯი დგას, აი ისეთი ძველ დიდებას,  და მსუყედ ცხოვრების ისტორიას,რომ ახსენებს პატრონს . მერე ეს ავეჯი წლებთან ერთად ხუნდება ჩვენი შპალერის არ იყოს სიძველის სუნი დაკრავს. მერე ირევა პატივისცემა ძველი ავეჯისადმი და ნოსტალგია მსუყედ ცხოვრებისა. თუმცა მე მე არ ვიქნებოდი ყველაფერი პოზიტივი არ ჩავდო და ჩემი ძველი ავეჯის გარემოცვაში არ დავლიო ჩემი საყვარელი მარტინი, ვიკითხო ჟურნალები და ვიცეკვო დაღლამდე.მარტოობამ ბევრი რამ იცის.

ხო, იმას ვამბობდი, რომ გამეღიმა ჩემს ძველ ტუმბოზე მოთავსებულ ნივთებს, რომ გადავალე თვალი.  ჟურნალ „სითი“,ქენდის ბუშნელის „სექსი დიდ ქალაქში“,  „ქერის დღიურები“, „ ბინესი მაღალ ქუსლებე“, „მეხუთე ავენიუ“. ლეპტოპი, ყავის ჭიქა, რომელშიც ჯერ კიდევ გუშჲნ მოხარშული ყავის ნარჩენი ასხია და ჩემი სუნამო, განუმეორებელი შავი ვერსაჩე.

ვტიპობთქო დავწერე, ხო, ალბათ მართლაც ეგრეა. ყველა ზევით ჩამოთვლილი ნივთი მახალისებს.

მერე რა მოხდა თუ ძველი ავეჯით მორთულ ოთახში წავიკითხავ სითის ნომერს, სადაც ავტორი აღფრთოვანებული ყვება, როგორ სახლს აშენებენ ოპერასთან. ყვება ამ ძალიან მაგარი პროექტის შესახებ და მეცინება. რადგან ზუსტას ასეთივე მოდის ბოლო კივილი იყო ჩემი სახლი 30 წლის წინ და ალბათ ასეთივე იქნება ჩემი ახალი სახლი, 30 წლის შემდეგ. შეუძლებელი არაფერია.

ფეისბუქზე არის თამაში, სიმების ოჯახზე. ყიდულობ მიწას, აშენებ სახლს, მუშაობ, რომ ფული შეაგროვო საჭირო ნივთებისათვის. მერე უფრო ბევრს მუშაობ და უფრო თანამედროვე ნივთებს, ავეჯს ყიდულობ. დაახლოვებით ერთი წელია ვთამაშობ და უკვე ორი სახლი მაქვს. მთის და ზღვის. საკუთარი პლაჟიც მოვიწყვე,სამსახურიც მაქვს. მოკლედ ყველაფერი ისევეა როგორც ცხოვრებაში, გადიხარ ლეველებს და გეძლევა დამატებითი უფლებები.  ამ თამაშჲს შემდეგ მივხვდი, რომ ალიან მაგარია გქონდეს საკუთარი სახლი, რომელსაც შენი გემოვნებით მოაწყობ. უკვე ოცბენად მექცა, სახლი, რომელიც ტყეში, მდინარის პირას დგას. დიდი მინებიანი კედლებით, ბუხრით და კომფორტით.

არ იფიქროთ ჩემი სახლი არ მიყვარს, მე ჩემი სახლიც მიყვარს, დიდი და ძველი, უამრავი ზედმეტი ნივთით და დიდი ისტორიით. სახლი სადაც 8 ადამიანი ცხოვრობს და მაინც შეგიძლია განმარტოვდე.   სახლი, რომელიც გაძლევს საშუალებას მოიყვანო შენი მეგობრები და იმხიარულოთ დილამდე მარტოებმა. სახლი, რომელსაც სამი შესასვლელი აქვს და ბავშობაში პაემნებზეც ვიპარებოდი, ისე რომ არავინ მამჩნევდა. სახლი, რომელიც არ მიყვარს მხოლოდ მაშჲნ, როდესაც დასალაგებელია. სახლი სადაც შეგიძლია ჩუმად მოწიო სიგარეტი და ეს ვერავინ გაიგოს. სახლი, სადაც მე ყველაზე ბედნიერი ვარ. სახლი სადაც ძალიან თავისუფალი ვარ. ჩემი, ჩემი,ჩემი სახლი.

შეიძლება მიგატოვო!

შენ ამბობ, რომ შეგიყვარდი:):):) ამაზე ბევრს დაგცინი,შენ არ მიჯერებ. ჯიუტად გიმეორებ, რომ არ უნდა შეგიყვარდე. მიზეზების დასახელებას მთხოვ. პასუხის გაცემა მუდმივად მეზარება, რადგან ბევრი პასუხი აქვს შენს ერთ შეკითხვას. არ მეშვები და აი პასუხიც !

ნუ შეგიყვარდები–არ ვარ საინტერესო!

ნუ შეგიყვარდები–არ ვარ ერთგული!

ნუ შეგიყვარდები–არ მიყვარს პასუხისმგებლობები!

ნუ შეგიყვარდები–ვერ დაგიფასებ!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მალე მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–მალე მბეზრდება ყველაფერი, მათ შორის ადამიანებიც!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მოგატყუო!

ნუ შეგიყვარდები–არ ვიძლევი!!

ნუ შეგიყვარდები–ცვალებადი ვარ!

ნუ შეგიყვარდები–გემრიელ სადილებს არ ვაკეთებ!

ნუ შეგიყვარდები– არ ვარ ლამაზი!

ნუ შეგიყვარდები–ხშირად ყველაფერი ფეხებზე მკიდია!

ნუ შეგიყვარდები–თუ რამეს დავეპატრონე არ ვთმობ-ხოლმე!

ნუ შეგიყვარდები–დაგისაკუთრებ!

ნუ შეგიყვარდები–ეჭვიანობის მსხვერპლი გახდები!

ნუ შეგიყვარდები– წონის პრობლემა მაქვს!

ნუ შეგიყვარდები–არ მიყვარს ტრადიციულ-ოფიციალური ვიზტები!

ნუ შეგიყვარდები–მაინც დავიშლებით!

ნუ შეგიყვარდები–ყველაზე მეტად საკუთარი თავი მიყვარს!

ნუ შეგიყვარდები–გაწამდები!

ნუ შეგიყვარდები–საოჯახო საქმეები მუდმივად მეზარება!

ნუ შეგიყვარდები–კომფორტი მიყვარს.

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

ნუ შეგიყვარდები–შეიძლება მიგატოვო!

არა-მეთქი!

–ყავა დავლიოთო–არ მცალია-მეთქი!

–გავისეირნოთო–არა-მეთქი!

–რამე გაწყენინეო?–არა-მეთქი!

–გინდა გულახდილად ვილაპარაკოთო?–არა-მეთქი!

–შენს საყვარელ წითელ ფორთოხლის წვენს მოგიტანო–არა-მეთქი!

–მატყუებო–არა-მეთქი

–მატყუებო–არა– მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–მატყუებო–არა– მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–მატყუებო–არა– მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–მატყუებო–არა– მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–მატყუებო–არა –მეთქი

–რო წავალ არ შეგეშინდებაო?–არა მეთქი

–სულ წავედიო!–კარგად –მეთქი! 😦

10 რამ, რამაც შემცვალა

 I—–სიყვარული.

პირველად 18 წლის შემიყვარდა. აქედან გამომდინარე პირველად 18 წლის გავგიჟდი და პირვeლad 18 წლის ვიყავი, როდესაც გავაცნობიერე რას ნიშნავს იყო არაადეკვტური.

მადლობა ჩემს პირველ სიყვარულს ამისთვის. რომ არა ეს გრძნობა ვერასოდეს მივხვდებოდი, რომ უკიდურესობა საჭირო არაა. ყველაფერი ისედაც დალაგდება რიგებად, აზრებად, მწკრივებად და Tანმიმდევრულად.

II—–გაშორება

პირველად 20 წლის ასაკში დავშორდი და ძალიან დიდი მადლობა მას ამ დაშორებისათვის. რომ არა ჩვენი დაშლა მე ვერასოდეს განვიცდიდი მსგავს გრძნობას. ვერ ვისწავლიდი საკუTარი ემოციების მართვას და არ გადავიპარსავდი თავს.არ მეცოდინებოდა ყველა სხვა დაშორებების დაკიდება.

III—–სიგარეტის მოწევა

მართალია სიგარეტი მე ბევრად  ადრე გავსინჯე, ვიდრე ჩემმა მეგობრებმა, მაგრამ არც ერთი წამით არ ვნანობ ამას. არც მცდლობა მქონია როდესმე დამენებებინა თავი მოწევისათვის. მადლობა სიგარეტის პირველ ღერს იმისთვის, რომ მიმიზიდა, რადგან რომ არა იგი არ მექნებოდა ამდენი კარგი რამ შექმნილი და მით უმეტეს არ მეცოდინებოდა ფიქრი. ეს უკანასკნელი ხომ ისედაც ძალიან მეზარება.

IV—–სიკვდილი

ამ მოვლენას მადლობას ნამდვილად ვერ გადავუხდი, მაგრამ ვეტყვი, რომ არა იგი არ მეცოდინებოდა რას ნიშნავს დანაშაულის გრძნობა იქ სადაც არაფე შუაში არ ხარ . შემდეგ ვერ ვიმუშავებდი საკუთარ თავზე ამ გრძნობის აღმოსაფხვრელად.

V—–მეგობრის დაკარგვა

მადლობა ჩემს მეგობარს იმისათვის, რომ დამკარგა. რომ არა იგი ვერასოდეს მივხვდებოდი, რომ რასაც არ ეშველება იმაზე არ უნდა ინერვიულო და რასაც ეშველება იმაზე  მითუმეტეს.

VI—–ფული

მადლობა მამაჩემს იმისათვის, რომ ჩემს გაზრდამდე ცოტა ხნით ადრე გაკოტრდა, რადგან ბევრად უფო საინტერესო აღმოჩნდა ჩემთვის ფულის შოვნის პროცესში მონაწილეობა, ვიდრე უკვე ნაშოვის ხარჯვა.

VII—–უფროსი ძმები

მადლობა თქვენ იმისათვის, რომ იყავით აზიატები. რომ არა თქვენ არასოდეს მეცოდინებოდა საკუთარი პოზიციის დაცვა და ვერასოდეს ვისწავლიდი ბოლომდე   აკუთარი აზრის გატანას.

VIII—–ავარია

მადლობა უფალს იმისათვის, რომ ამ ავტოავარიის შედეგად არ მომკლა. წინააღმდეგ შემთხვევაში ვერასოდეს შევიყვარებდი მანქანით ნელა სიარულს და ვერ დავაფასებდი საკუთარ სიცოცხლეს.

IX——ჯანმრთელობის პრობლემები

რომ არა ჯანმრთელობის პრობლემა არ მექნებოდა ე.წ. წიკები. გასულ ზაფხულს არ ვუღალატებდი საკუთარ თავს და ვიქნებოდი გარუჯული. არ მექნებოდა ვიზიტები ექიმთან და ყველაზე მაგარი: მოვწევდი სიგარეტს 😦

X——რუსული რულეტკა

რომ არა ეს თამაში, რომელიც სამ წელს გაგრძელდა, არ მეცოდინებოდა, რომ ადამიანები ძალიან ინერტულები, უსიცოცხლოები არიან. არ მეცოდინებოდა, რომ იქ სადაც შენი ერთი სიტყვა ყველაფერს უკეთესობისკენ ცვლის უნდა თქვა, თუნაც არ გინდოდეს. არ მეცდინებოდა, რომ მთავარია განსხვავებულობა, თავდაჯერებულ იდიოტიზმში არ გადაგეზარდოს. არ მეცოდინებოდა, რომ რაც მალე დაამთავრებ მით უკეთესია.